Dawno nic nie pisałem, ostatni raz jak dobrze pamiętam pisałem coś w zeszłym roku, dlatego też trza nadrobić zaległości korzystając z dnia wolnego od pracy.

Jakieś dwa dni temu mój „prądożerca”- grzejnik elektryczny w nocy jakoś samoczynnie się wyłączył.
Jak wiecie obecnie śpię w przyczepie campingowej, więc bardzo szybko, gdy grzejnik się wyłączył zrobiło się w środku tak zimno jak na zewnątrz- około -10 stopni.
Nim obudziłem się z powodu zimna na tyle by zobaczyć, co się stało to ów zimno skojarzyło mi się z pewnym zdarzeniem z okresu „beztroskiego dzieciństwa”

Było to za czasów domu dziecka, gdy już z niego systematycznie uciekałem.
Tak, więc na jednej z kolejnych moich ucieczek z bidula do mojego rodzinnego miasta, wieczorem trza było poszukać sobie jakieś miejsce do spania.
Z wiadomych powodów nie mogłem iść jak zwykłe dziecko do „rodzinnego domu”- do mamy i taty ani też do innego członka rodziny gdyż wtedy na pewno bym trafił do rodziców a stamtąd z powrotem do placówki gdzie się nie wybierałem.
Mój wybór padł na wolno stojący trzy piętrowy budynek do rozbiórki, a raczej to coś, co na budynek wyglądało.
Jak taki budynek w zasadzie wygląda nie muszę opisywać, łatwo se to wyobrazić.
Wchodzę do środka tego domu, w którym nie ma już okien i dźwi, więc z wejściem nie ma większych problemów.
Udaje się po schodach na pierwsze piętro a potem już po ścianie wdrapuje się na piętro drugie gdyż brakuje schodów.
Tam też wybieram sobie jak mi się wydaje najczyściejsze miejsce do spania i z dala od dziury w ścianie po oknie.
Kładę się spać.
Nie pamiętam dziś, jaka to była pora roku, ale raczej na pewno nie zima.
W nocy zrobiło się strasznie zimno jak na góra trzynastolatka a może i dla dorosłych też.
Pamiętam bardzo dobrze jak wymyślałem sposoby „gimnastyczne” z własnym ciałem by się rozgrzać, co przynosiło wprawdzie efekty, lecz krótko trwałe i po chwili znowu było zimno.
Nie mogłem wtedy zmienić miejsca na cieplejsze gdyż jak pisałem wcześniej na drugie piętro wchodziłem już po ścianie z powodu braku części schodów, a więc w całkowitej ciemności droga powrotna mogłaby się „dziwnie” skończyć.
Gdy tylko się rozjaśniło gdzieś około czwartej rano udałem się na przeprawę promową by jakoś na dworcu PKP doprowadzić swój wygląd do porządku, (mieszkałem wtedy na wyspie i by dostać się na dworzec trza było udać się na darmowy prom łączący moje miasto z resztą częścią Polski)
Na dworcu w łazience, gdy się myłem i czyściłem ubranie zjawia się nagle milicja z jakimś jegomościem, który „życzliwie” informuje ów władzę, że widział mnie na promie o tak wczesnej porze w tak fatalnym wyglądzie zewnętrznym, co sprawiło, iż wezwał władze, bo to było jak dla niego dziwne, chociaż by ze względu na mój wiek.
I tak skończyła się moja kolejna ucieczka-wycieczka do mojego rodzinnego miasta nietrwająca zbyt długo- niestety

Ciekawe, czemu nie opisałem jak spędziłem wcześniejsze święta, wiedziałbym wtedy, jakie są różnice.

Nie zrobiłem wcześniej to uczynię to teraz by za rok nie zastanawiać się, co robiłem z zeszłym roku w te święta.

Ostatni raz w pracy byłem ze środy na czwartek a w czwartek Pracodawca przyniósł mi klucze od zakładu pracy- (inaczej bym nie miał dostępu do wody i toalety przez całe święta).
Wręczając mi klucze oznajmił, że jeśli bym chciał to mogę posprzątać na zakładzie pracy dziś czy też jutro.
Oczywiście się zgodziłem, w końcu wpadnie parę godzin w te wolne od pracy.
Wieczorem w czwartek poszedłem więc posprzątać.
Pracodawca prosząc mnie o to użył wyrazu „na glanc”, więc sprzątam dokładnie.
Nim się obejrzałem była już druga w nocy, więc przerywam prace i odkładając resztę na jutro idę spać do swojego campingu.
W piątek- dzień Wigilii jakoś po południu wracam dokończyć sprzątanie.
Około siedemnastej, gdy jak myślę większość ludzi zasiada do wigilijnej kolacji przerywam porządki i stając przed lustrem składam sam sobie szczere życzenia, które i tak się nigdy nie spełnią, po czym wracam do wykonywanej pracy.
Sprzątanie kończę około dwudziestej.
Całość sprzątania zajęła mi dokładnie 14 godzin i 47 minut- mierzone stoperem.
Gdy skończyłem i wróciłem do siebie zacząłem się zastanawiać nad sensem tego sprzątania.
Po ostatniej wykonanej takiej prośby drugiego z moich pracodawców, pojawiały się pretensje i żale, co do czasu sprzątania, na wskutek czego po słowach, że nadużyłem jego zaufania, bo długo sprzątałem.
Zapytałem ile według pana powinienem sprzątać?
Po uzyskaniu odpowiedzi już nie pamiętam, jakiej Np. 6 godzin, poszedłem i zmieniłem czas pracy, jaki pracowałem na czas pracy, jaki oczekiwał mój pracodawca reszta czasu sprzątania została przeznaczona na darmowe „prace społeczne”.

W te święta sprzątałem więcej i dokładniej niż wtedy i pewnie ponownie pojawią się pretensje o czas pracy mimo tego, że ów czas był uczciwie spędzony na pracy.
Więc, po co ponownie zgodziłem się na ów prośbę znając jej konsekwencje?

Co mi tam zapłacą to zapłacą, jeśli nie to nie, grunt, że było jakieś zajęcie przez te dwa dni przed świąteczne, a może to ja Im powinienem zapłacić za to, że pozwolili mi popracować w tym okresie?

Tak czy owak dziś już kończy się pierwszy dzień świąt spędzony na oglądaniu filmów i serwowaniu po sieci, jutro zapewne będzie podobnie, a wieczorem mam nadzieję, że zacznie się produkcja i zwykła, normalna praca-, jeśli można ją tutaj nazwać normalną.

Podsumowując cały świąteczny okres jednym zdaniem: dzień, jak co dzień.

Jako ciekawostkę napiszę, że wychodząc przed swój obecny „dom” jak wzrokiem sięgnąć nie można zauważyć nigdzie żadnych ozdób ani akcentów świątecznych.
Nigdzie nie widać żadnych choinek-po za tymi rosnącymi w daleko w lesie, żadnych światełek- po za światłami samochodów jadącymi ulicą.
Nawet dla mnie jest to dziwne, gdyż całe swoje życie w ten dzień widywałem tego typu ozdoby chociażby nawet w oknach innych domów a tutaj nie można zauważyć dosłownie nic- czyżby o tym miejscu zapomniał Bóg i wierzący w niego katolicy?