Zapewne już nie raz pisałem, że od dziecka lubiłem „uciekać” od rzeczywistości do lasu.
Nigdy się nie zastanawiałem tak naprawdę, czemu tak bardzo podoba mi się atmosfera, jaka panuje w lesie, ale zapewne nie ze względu na powietrze czy też wizualne uroki tego miejsca.
Tak też i teraz, gdy już zrobiło się na tyle ciepło i fajnie na zewnątrz często idę na takowy spacer po lesie jak tylko mam okazje i czas na to.
Podczas takiego ostatniego spaceru zacząłem się zastanawiać jak bardzo otaczająca nas przyroda jest podobna do życia człowieka.
Weźmy sobie właśnie taki las dla przykładu.
Wchodzimy do lasu niemal, że zawsze jakąś ścieżką, jeśli nie szukamy akurat czegoś np. grzybów a tylko jest to spacer to zwykle idziemy już wydeptanymi przez kogoś lub coś ścieżkami nie zagłębiając się w głąb lasu, bo, po co się przedzierać przez jakieś krzaki i zarośla skoro już mamy ładną i wygodną ścieżkę.
Tak samo staramy się żyć.
Rodzimy się i niemal od początku naszego życia sugerujemy się już wypróbowanymi ścieżkami życia przez naszych opiekunów nie zastanawiając się tak naprawdę, dokąd ów drogi prowadzą, w końcu każda droga gdzieś prowadzi czy to w życiu czy też w lesie.
Różnica jest tylko chyba jedna, ze złej drogi w lesie możesz zawsze wrócić tracąc czas, ale w końcu znajdujesz odpowiednią drogę, bo nie idzie wejść do lasu i nie natrafić na jakąś już wyznaczoną ścieżkę przez kogoś.
W życiu może czasem braknąć nam ów czasu na poszukiwanie ścieżki choćbym nie wiem jak bardzo byśmy tego chcieli.
Wychodząc z ów lasu przysiadłem na chwilę przy pewnym akwenie wodnym i tak patrząc na jego spokojną, niemalże lustrzaną taflę wody pomyślałem sobie o człowieku.
Dla każdego przechodnia ów widoczna tafla wody jest czymś ładnym widokiem, wartym popatrzenia, ale ilu z patrzących wie, co kryje się pod ów taflą i czy to nadal jest takie piękne?
Tak jak z człowiekiem na zewnątrz stara się być piękny, poukładany- bez skazy, ale tylko nieliczni poznają głębiny i niebezpieczeństwa tam czyhające a jak już pozna to wynurzenie może okazać się trudniejsze niż byśmy chcieli.