Włuczęga

Jak wcześniej pisałem na wskutek opisanych już okoliczności postanowiłem zwolnić się z pracy i poszukać nowej.
W międzyczasie znalazłem też choć może nie taką jaką chciałem ale dającą szansę na zmiany w moim życiu terapię.
Niestety szybko się okazało że te dwa wydarzenia stały się sprzeczne z sobą gdyż nie znajdowałem zatrudnienia w mieście w którym mieszkałem i znalazłem terapię.
Z tego też powodu okazało się że za pracą musiałem wyemigrować w inne rejony polski a co za tym idzie uczęszczanie na terapię stało się nie możliwe ze względu na odległość to jest ponad 450km.
Nie wiem czy to losowy paradoks czy znak od życia że nigdy nie może być tak jak bym tego chciał a może po prostu mam już takiego pecha że znajdując coś czego szukam od lat tracę coś innego przez co muszę stracić to co lata szukałem.
Tak czy owak terapia przepadła w tamtym mieście może gdy jakoś tu gdzie obecnie się na dobre zadomowie to tu uda się znaleźć coś w rodzaju ów terapi by przekonać się o jej pozytywnym działaniu.
Z drugiej jednak strony to zawsze chciałem wyjechać z mojego miasta do którego wróciłem z przymusu jak wiecie by mieć gdzie mieszkać będąc na ucieczce z ośrodka do ukończenie pełnoletności.
Tak więc i tym razem nie ma tego złego co by nie można na dobre obrócić i nie zagrać z tego w grę o której już pisałem o nazwie „cieszę się”.
Choć tym razem na dzień dzisiejszy trudno mi powiedzieć co będę robił „jutro” i gdzie mieszkał,przypomina to obecnie trochę życie mojego „biologicznego” ojca który gdy byłem dzieckiem tak właśnie żył co wakacje inne miasto i inna ofiara nad którą właśnie pracował by ją okraść,z tą różnicą że ja zaczynam swą „włóczęgę” po Polsce za pracą może gdzieś się zadomowię na dobre jeśli los w końcu zacznie mi sprzyjać.