Ankiety

Myślę że opisy na tej stronie to:

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...

1.Kontakt

Gadu-Gadu: 4028876
_______________________
E-mail: sneyk@pieklo-dziecinstwa.pl

Ci co czytają ów stronę wiedzą że motywem głównym tematu opisanych tu zdarzeń jest przemoc,a dokładniej przemoc wobec dziecka i ewentualnie skutki ów przemocy w życiu dorosłym.
Czytając od początku znajdziecie chyba każdą z możliwych znanych mi przemocy,przemoc fizyczna,przemoc psychiczna oraz przemoc seksualna (pedofilia).
Tak to już bywa w świecie że jeśli jest przemoc to musi być ofiara i oprawca-kat.
Wiele lat temu gdy zaczęłem „dodawać” pewne fakty-urywki z mojej przeszłości i dzięki temu starając się zrozumieć a raczej chyba wyjaśnić sobie samego siebie,od tamtej właśnie chwili zadałem sobie jedno zwykle pytanie które zadaje je sobie do dnia dzisiejszego:

„A co jeśli ja w przyszłości stanę się z ofiary katem?”

I choć nigdy nie pomyślałem o tym pytaniu jako o dokładnie tyczącego się do pedofili czy innej konkretnej przemocy jaką „nie miałem przyjemności” poznać w okresie „beztroskiego dzieciństwa” to jednak myślę że pytanie ma rację bytu i obawa jest uzasadniona.
Wkońcu w psychologi jest dobrze znany termin „stać się z ofiary katem”,w życiu realnym każdego człowieka pewnie znalazło by się że się „powiela” jakieś-pewne zachowanie w rodzinie od pokoleń,to tak jakby święta wigilijne i choinka.
Jeśli pamiętamy z dzieciństwa ów święta jako coś miłego tą tajemniczą,magiczną rodzinną atmosferę to będąc dorosłym wyprawiamy święta by wrócić do tych czasów a potem by pokazać to coś swoim dziecią.
Jeśli było inaczej to pytamy co roku
-wigilia? a co się robi w wigilię? I traktujemy to jak kolejny zwykły dzień.-
Czy jest jakiś pewny sposób by upewnić się nim będzie za późno że nie stanę się katem?
Ludzie obawiając się choćby choroby 20 wieku adis przeorznnej także „drogą płciową” robią sobie badania krwi i obawa znika lub się potwierdza,jak dokonać tego w przypadku „ofiara-kat”
Czy zaglądający tutaj „ofiary” jakiejkolwiek przemocy z dzieciństwie żądaj lub też zadawali sobie takie właśnie pytanie mając obawy?
Pewnie najlepiej jak gotów ktoś pomyśleć było by poprostu to sprawdzić np: zakładając rodzinę itd..
Jeśli wszyscy będą szczęśliwi to oznaka że katem nie jestem a jeśli odwrotnie to odpowiedź poznał bym ale jakim kosztem,że za naście lat kolejna osoba zastanawiają by się czy „będzie katem” bo jego rodzic wcześniej nie uzyskał odpowiedzi.

Pisząc ten post pomyślałem a raczej skojarzając pewne fakty znowu powstało kolejne pytanie w mej „głupiej” głowie-DLACZEGO?
Choć raczej rzadko a nawet bardzo rzadko ale jednak gdy z jakiś tam powodów znajduje się w jednym pomieszczeniu-pokoju z jakimś dzieckiem które jak to dziecko lubi się bawić i wariować na wszelkie sposoby to zawsze gdy jestem w tym pokoju sam z tym dzieckiem to zawsze pilnuje by dźwi od pokoju były szeroko otwarte by inne dorosłe osoby były w pobliżu,najdalej w innym pokoju.
Choć podczas zabawy-wariacji z dzieckiem nie unikam kontaktu fizycznego z dzieckiem to jednak zawsze jakoś dziwnie się wtedy czuje jakbym robił coś złego choć sama zabawa sprawia mi też dużo przyjemności i a dziecko stoi i woła „jeszcze chciałem,jeszcze chciałem” gdy akurat skakał z fotela na łużko a ja musiałem go trochę trzymać by skok był kontrolowany-tu akurat myślę o pewnym 4 latku na podstawie którego powstał post „kukułcze wychowanie”
Widząc i słysząc jak „opiekunka” mówi do ów dziecka „kocham” lub pyta się „kochasz ciocie” zawsze myślę że to pytanie raczej nie odpowiednie i mi takie słowa pewnie nie przeszły by przez gardło gdyż skojarzyło by mi się to z pedofilia do tego dziecka,hmm czy potrafiłbym powiedzieć „własnemu dziecku” kocham….
Dlaczego obawiam się pozostać sam na sam jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne z dzieckiem bez świadków choć wiem że krzywdy mu nie zrobię wie to też dziecko to jednak czuje się lepiej gdy jest ktoś inny w pobliżu?
DLACZEGO?-tak zwykle słowa jak kocham,lubię kojarzą się chyba zawsze z seksem i myślę że to nie odpowiednie słowa by wypowiadać je do dziecka zwłaszcza gdy nie jest się rodzicem,a rodzic hmm myślę też że pytać nie musi a powinien to wiedzieć.

Czy to wszystko to podświadoma „obrona” przed tym by nie stać się „katem” czy strach?

Poleć na:
  • Google Bookmarks
  • email
  • Gadu-Gadu Live
  • Wykop

6 Odpowiedzi do “Z ofiary katem?”

  1. Słowo kocham nie jest Sneyk-u złym słowem i nie musi kojarzyć się tylko z sexem..to normalne zjawisko kiedy rodzic wypowiada to słowo po stokroć razy w kierunku do swego dziecka i na odwrót -to świadczy o głębokiej więzi..dzieci to cząstka nas samych..myślę,że muszą znać to słowo i wiedzieć co one oznacza..i nie koniecznie musimy być rodzicami aby ukazać dziecku słownym komunikatem jak bardzo zależy nam na nim..Twoje obawy są jak najbardziej uzasadnione i zrozumiane,,świadczą o Twej dojrzałości emocjonalnej ! Mimo,iż przeszedłeś piekło w dzieciństwie jako dziecko, jesteś w stanie racjonalnie myśleć ! wyciągasz wnioski z własnych przeżyć i analizujesz swój każdy przyszłościowy krok w obawie przed niechcianym skrzywdzeniem drugiej osoby.. Jestem z Ciebie dumna Sneyk-u…oby tak dalej !

  2. TO że w w-wie centralnej jakis facet prowadził cie za rękę w wiadomym celu nie świadczy jeszcze o tym, że ty nie wiesz co jest złe i że wyrządził byś dziecku taką samą krzywdę jak tobie wyrządzono.

  3. No to ja też inaczej powiem :)
    Nie uważasz że ostatnia zwrotka piosenki „ciemna strona” na rację bytu o takowe zastanowienie się?
    po za tym czy mężczyzna biorąc sneyka za rękę w warszawie centralnej na widok milicjanta-wtedy (gdzieś o tym pisałem) nie wiedział że źle robi? a mimo tego to robił wiedział gdzie i w jakim celu prowadzi sneyka.

  4. To inaczej to powiem, boisz się na wyrost. Dokładnie wiesz, że to jest złe i nic takiego nie zrobisz.

  5. No właśnie Beata „może ” a jeśli nie ? a jeśli tak? czy warto ryzykować ?

  6. Może na wyrost się boisz?

Zostawić odpowiedź

(trzeba wypełnić)

(trzeba wypełnić)


*

Możesz użyć te tagi i atrybuty HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2010 Piekło Dzieciństwa Suffusion theme by Sayontan Sinha