Loading ...Jak trudno jest odpowiedzieć na pytanie „co bym chciał” lub „w jakim celu szukam trapi” czy też „w jakim celu tu jestem”-gdy pyta o to terapeuta czy psycholog.
Zewnątrz siebie odpowiedź jest taka prosta że trudno ją wymówić czy napisać.
Sierota w domu dziecka na pytanie „co by chciał?” odpowie pewnie bez problemu wiele rzeczy ale mało który powie że chciałby dom i rodziców,inwalida bez dolnych kończyn na to samo pytanie nie powie że chce wygrać mistrzostwa w biegu z przeszkodami.
Powód tego jest bardzo prosty każdy wie że to nie jest realne,tak jak i u mnie myślę że to co bym tak naprawdę chciał choć jest to normalne dla każdego to dla mnie mało realne a tak głupie że trudno to powiedzieć.
Nawet tu wiedząc że zablokuje to hasłem i raczej mało kto to przeczyta nie mogę tego napisać-jest to trudne w ujęciu tego w słowa czy zdania,może to dlatego tak trudno że jestem płci męskiej a kobietą byłoby łatwiej-nie wiem.
Jako dziecko myślę byłem bardziej potrzebny,bardziej użyteczny innym nie ważne w jakim celu ale byłem,dziś nie robię w sumie nic po za tym że chodzę do pracy i siedzę w domu-trudno tu doszukać się jakiegoś sensu,sensu życia czy czegokolwiek.
Jako dorosły głównie mieszkając w lokalu socjalnym przed planem „A” i też obecnie wynajmując pokój mam styczność z dziećmi.
Wtedy były to dzieci z rodzin patologicznych a teraz to „kukułcze dziecko”-pisałem o tym.
Bez różnicy czy tymi dziećmi opiekuje się ja czy ktoś inny a do mnie przychodzą się pobawić to jednak wtedy zawsze wiem czego chce choć nie wiem jak to zdobyć.
śmiech,wariacje i wygłupy dzieci w trakcie gdy pozwalam im na „wejście mi na głowę”-czasem dosłownie powodowały że sam czułem się inaczej,lepiej.
Z drugiej strony znając swoją przeszłość,pamiętając to co tu opisano zadaje sobie pytanie dlaczego lubię dzieci gdy są w „moim zasięgu”,dlaczego lubię się z nimi bawić i wariować-czy to nie początek stawania się z „ofiary katem” jeśli wiecie co mam na myśli.
Jestem mężczyzną nie posiadam instynktu macierzyńskiego jak kobiety więc obce dzieci myślę powinny mnie nie interesować wcale a jednak wiem że chce mieć dzieci i dom i rodzinę.
Hmm każdy to ma a ja to chce mieć.
Chce się nauczyć komunikacji ludzkiej by to właśnie zdobyć.
Zabawne to trochę marząc o rodzinie dzieciach i żonie a nie wiedząc tak naprawdę jakiej jestem orientacji seksualnej czy też nie będąc pewnym nawet tego czy nie jestem jakimś pedofilem wydaje się to co najmniej dziwne 
Czy ktoś to może zrozumieć bo ja sam mam z tym chyba problem
mar 072010
BLOG ROKU
NIEBIESKA LINIA
wyciągasz wnioski z własnej przeszłości i to jest świetne,ale błędem jest to,iż opierasz własną przyszłość na postępowaniu swoich rodziców i zakładasz z góry,że i Tobie się nie powiedzie !
Pewność,to niczym zachwiana wiara we własne „JA” w to co kochasz lub kogo kochasz.Masz rację,nikt nie zna przyszłości i byle błahostka jest w stanie zmienić naszą egzystencję na tym padole..Czy można mieć pewność ? Mogę odpowiedzieć tylko za siebie : Kiedy urodziło się dziecko byłam Pewna,że zrobię wszystko aby wychować je jak najlepiej,poświęcić jak najwięcej czasu,dać jak najwięcej miłości aby czuła,kochała,żyła i była szczęśliwa bardziej niż ja.
„Decydując się na rodzinę,bierzemy na swe barki ogromną odpowiedzialność za drugą osobę,swoje dziecko i nas samych.Musisz być pewny tej decyzji i tego co się z nią wiąże…”- I oto właśnie w tym chodzi lisette jak zdobyć ów pewność…..
Czy osoby które Sneyk poznał jako „dziecko” miały pewność swoich czynów, tego że ich postępowanie przyczyni się do narodzin Sneyka?- WĄTPIĘ!- a jednak coś się zmieniło,coś spowodowało takie a nie inne podejście do małego człowieka więc skąd można mieć pewność czegokolwiek?
Przyszłość jest nie znana nikomu a nawet jeśli by była to i tak była by zmienna w zależności od postępowania w danej chwili, nawet najdrobniejsza błahostka jest wstanie zmienić całą znaną komuś przyszłość.
Hmm to tak jak z wrzuceniem kamienia do wody- dno ów wody już nigdy nie będzie takie samo nawet jeśli z czasem wyjmie się ów kamień…,Tak więc nigdy niczego być pewnym się nie można, a czy warto ryzykować???
napisałeś „a jednak wiem że chce mieć dzieci i dom i rodzinę.
Hmm każdy to ma i ja to chce mieć.
Chce się nauczyć komunikacji ludzkiej by to właśnie zdobyć”.
Chyba najważniejszym pytaniem,jakie powinieneś sobie zadać jest : dlaczego chcę mieć rodzinę ? odpowiedź bo „każdy to ma ” jest odpowiedzią nie prawidłową..To tak,jakby dziecko powiedziało „mamusiu,wszystkie koleżanki mają komputer więc ja też chcę ! ” nie tędy droga Sneyk-u. Decydując się na rodzinę,bierzemy na swe barki ogromną odpowiedzialność za drugą osobę,swoje dziecko i nas samych.Musisz być pewny tej decyzji i tego co się z nią wiąże- problemów,bo one zawsze powstają w związku dwojga ludzi..i to jest prawdziwą sztuką dla obojga,aby umiejętnie je pokonać nie „zabijając” przy tym swej miłości.
te najprawdziwsze,powinny polegać na obustronnym szacunku,zaufaniu,szczerości a przede wszystkim cierpliwości 
Mało tego w ludziach.Dzisiejsze związki opierają się zazwyczaj na pójściu do łóżka,zajściu w ciąże i obowiązkowym ślubie a taki związek zazwyczaj długo nie przetrwa..
„Zdobyć”-tak napisałeś..rodziny nie zdobywa się.Miłość,to bardzo skomplikowany proces
„Dzieci”- musisz sam wiedzieć co czujesz wewnątrz siebie,kiedy przebywasz obok nich..czy czujesz się wtedy bardziej szczęśliwy? zapewne tak,ale z jakiego powodu? w którym kierunku idą wówczas Twe myśli…
pozdrawiam Cię serdecznie i zarazem dziękuję ;
sam dałes mi hasło. Moim zdaniem boisz się na zapas, na wyrost. a z dziecmi czujesz się dobrze, bo sam emocjonalnie jestes dzieckiem. Dzieci nie oceniają, widzą kazdy fałsz, ale tez to co jest prawdziwe i w stosunku do nich uczciwe. Lubią sie bawic bo masz dla nich czas. Pozdrawiam.
Beata nie pisałem tu o jakiś zabawach o tematyce chociażby podobnej do seksualnej!
swoją drogą to zapomniałem o tym wpisie to miało być prywatne
a co czujesz bawiąc sie z tymi dziecmi? Pedofil to ktoś kto wykorzystuje dzieci seksualnie, czujesz do nich taki pociąg? Jak kazdy człowiek odczuwasz potrzebę milosc akceptacji i bycia potrzebnym.