To nie Twoja wina"

Ostatnio często słyszę że to „nie moja wina”
Zastanawiam się co nie jest moją winą to że od wczesnego dziecinstwa budziłem w dorosłych jakieś dziwne pożądanie mojej osoby czy też to że pewnie swoim zachowaniem budziłem negatywne emocje typu złość i agresję co do mojej osoby osób dorosłych i rówieśników.
Kto ma prawo naprawdę decydować o winie czy też niewinności drugiej osoby?
Powiedziało by się że byłem dzieckiem pełen nieświadomości swoich czynów,ale czy dorosły jest zawsze świadom swoich?
Jedząc zupę grzybową jest świadom tego że może trafić się tam zatruty grzyb lub pijąc wode jest świadom bakterii tam zawartych szkodliwych dla niego?-nie po prostu to robi wierząc że robi dobrze lub też że musi to zrobić tak jak dziecko więc nieświadomośc nie jest żadnym wytłumaczeniem!
Może „nie moja wina” polega na tym iż byłem naiwny i wierzyłem dorosłym,ale dorośli też wierzą ślepo naukowcom.
Naukowcy stwierdzą że to jest dobre to dorośli to wierzą i robią lub też spożywają ale do każdego naukowego stwierdzenia pojawia się inne naukowe stwierdzenie przeczące pierwszemu.
Więc nie wiele różni się dziecko od dorosłego w ocenie robionych czynności i tak jak dorosły ponosi całkowitą winę za swoje czyny.
Większość kogo spotkał coś z tego o czym pisze na tym blogu wie teraz jako dorosły że zawsze mógł coś zrobić by coś uniknąć lub też skrócić pewne zdarzenia i teraz zadaje sobie pytanie dlaczego tego nie zrobił bo przecież mógł.
Tak „to nie twoja wina” brzmi jak pocieszenie w pewności mojej winy.
Myśląc o winie i niewinności słyszę pewne słowa które ktoś niedawno mi powiedział-”narzekasz na życie to je skończ a nie narzekaj”-mądre słowa choć niestety nie takie proste w ich realizacji