Psychoterapia-definitywny jej koniec!

Naprawdę długo myślałem nad tym czy udać sie na kolejną wizytę do ów psychologa-psychoterapeuty,nie dla tego że nie chciałem czy też sie rozmyśliłem ale dlatego że poprostu nie widziałem w tym żadnego sensu.
Wkońcu jednak zdecydowałem się udać i o ów sens i potrzebę zapytać samego psychologa.
Tak wiec niemal na wstępie zapytuje sie jego czy z punktu widzenia psychologi i jego wiedzy w tym temacie myśli że jest mi potrzebny psycholog oceniając mnie na podstawie tych 3-4 wizyt jakie miałem?
W odpowiedzi usłyszałem że tak.
Kolejne pytanie było jak fachowo nazwał by to co obserwuje w mojej osobie?
W odpowiedzi usłyszałem: problemy z adoptacją do środowiska,neurotyczna osobowość.
Pytam wiec wynikająca z?
1.nieodpowiednich metod wychowawczych
2.niewłaściwe doświadczenia z ludźmi
3.niewłaściwie nauczon myśleć,czyli w sposób taki że trzeba wszystko oceniać co jest dobre co złe.
Potem rozwiązała sie dyskusja na temat jego sposobu terapi i tak zwanych zadań jakie mi wymyślał w cześniejszych wizytach po długiej dyskusji sam stwierdził że nie miały sensu.
Jako moją główną wadę widział że cały czas wszystko oceniam kryteriami dobre-złe lecz na 95 procent wszystko bylo na złe co jak sam stwierdził ów rady były złe a głównie o to mu chodziło.
Wkońcu stwierdził że on nie czuje sie na tyle mocny by pracować ze mną i ponownie podkreślił że jestem pierwszym takim jego pacjentem w 18sto letniej karierze.
Jako ciekawostkę napisze że poinformował mnie też że jeśli nie zmienię toku swojego myślenia to wątpi by nawet Aichen Bergen (pisane ze słuchu) coś tu poradził choć jest jakimś tam guru w psychoterapi.
Tak wiec potwierdza sie fakt że jestem jednak wyjątkowy w negatywnym tego słowa znaczeniu choć na pierwszej wizycie twierdził że ma schemat i każdy problem jest taki sam nie ma większych problemów,choć pacjentom sie wydaje że ich problem jest większy.
Tu okazałen sie małym problemem którego nie potrafił ominąć do tego stopnie iż mimo tego że ma początku tej rozmowy stwierdził że terapia jest mi potrzebna to po 30 minutach rozmowy na koniec powiedział że biorąc wszystko pod uwagę psychoterapi jest jednak zbędna dla mnie i musi zostać tak jak jest do końca.
Na tym zakończyliśmy rozmowę z całą pewnością ostatnią.
Nie twierdzę że rezygnuje z psychoterapi lecz z tego psychologa a że w moim mieście psychoterapia jest bardzo ograniczona dostępem (był to jedyny fakt z którym zgadzał sie ów psycholog ze mną) kończę psychoterapie nim tak naprawdę sie zaczęła.