Moje własne "M"

Jest około 1994r.w jakiś sposób obecnie nie pamiętam jak dowiedziałem się, że jest coś takiego jak urząd lokalowy gdzie składa się podania o mieszkania.
Nic nie mając do stracenia napisałem list do prezydenta miasta oraz do urzędu lokalowego wysyłając je jednocześnie pisząc w nim, iż byłem „dzieckiem państwowym” podając daty gdzie i jak długo przebywałem.
Po około miesiąca czasu czekając na odpowiedź zostaje wezwany do urzędu lokalowego by o dziwo podpisać parę papierków w celu uzyskania mieszkania.
Moje własne „M”
Tak, więc dostałem mieszkanie socjalne oraz obietnice, że to góra na 6 miesięcy a potem dostanę takie z prawdziwego zdarzenia.
W socjalu jest jeden pokój z umywalką, toaleta wspólna na piętro, więc jakieś 6 rodzin a prysznice wspólne dla całego budynku. Jest za to centralne ogrzewanie i na jednego mieszkańca przypadało jakieś, 100 karakanów po zabiciu jednego pojawiało się na jego miejsce dwa następne.
Sąsiedzi to przede wszystkim element społeczny, którym rządził alkohol oraz ci, którzy właśnie nie odbywali kary pozbawienia wolności.
Tak, więc mieszkam tam sobie nie wiedząc, czemu mam wrażenie, że trafiłem do następnego ośrodka i to bez wyroku sądowego.
Po jakiś dwóch latach mieszkania tam zamykają dopływ ciepłej wody oraz prysznice tłumacząc, że to przez nie płacenie czynszu 3/4 mieszkańców budynku, ci, co płacili się nie liczyli i wody też nie mieli.
Za wynajem pokoju u obcych ludzi płaciłem wtedy chyba jakoś 150zł.,a czynsz pokoju socjalnego wynosił 130zł