Koniec terapi-moje zdanie

Zmieniłem zdanie i jednak napisze co ja o tym myślę.
Myślę że gdyby pierwsza rozmowa wyglądała tak jak ta ostatnią to nigdy by nie doszło do drugiego spotkania.
Za pierwszym razem ważne było bym tylko przyniósł skierowanie od lekarza ogólnego a nawet była sugestia by jeśli chce to żeby ów skierowanie też ktoś inny też załatwił mi to będę miał dwie wizyty w miesiącu.
Skierowanie dostał jedno wystawione na mnie.
Jednak cała wizyta była miła,ów psycholog wykazywał się dociekliwością i zainteresowaniem co sprawiło iż pozytywnie go oceniłem.
Drugą rozmowę znacie ja widzę w niej mało zainteresowania.
Jak na drugą rozmowę myślę że powiedziałem mu na tyle dużo że psycholog z 18sto letnim stażem pracy powinien znaleść już problem oraz jego przyczynę na tyle by podjąć odpowiednie leczenie,wzamian tego wciąż pytał o problem,skutki i czort wie o co a że nie znałem odpowiedzi na jego pytanie to jak widać stwierdził że ów terapia nie ma sensu.
Nie wiem może się mylę ale wcale się nie zdziwie że choć już nigdy do niego się nie zgłosze to NFZ będzie płacił za moje leczenie przez parę miesięcy-no co skierowanie jest a kto sprawdzi czy naprawdę Sneyk tam chodzi i jak to sprawdzi?
A może się mylę i poprostu do terapi nie doszło bo Sneyk nie potrafi się dostosować nawet do wymogów lekarza który to ma wypracowany 18sto letni schemat skutecznej pracy z pacjentami a tylko Osobowości Sneyka nie ujęto w tym schemacie:(
Zapewne każdy człowiek idąc do psychologa mówi o swoich problemach prosto z mostu-każdy ale nie Sneyk.
No i też zastanawia mnie zdziwienie psychologa że pacjent który przychodzi do psychologa jest nerwowy to tak jak by lekarz ogólny dziwił by się że pacjent z grypą przychodzi do niego i kaszle.
No ale to moje przemyślenia napewno ja na psychologi się nie znam i może tak właśnie powinny być:(