Akta-dziwna historia

W aktach sądowych jakie czytałem odnalazłem dwie dziwne jak dla mnie adnotacje na mój temat.
Pierwsza jest wystawiona przez znanego już tutaj wychowawce zyge,w której to zyga prosi sąd rodzinny by nie wyrażał zgody na odwiedzanie i zabieranie mnie na przepustki z domu dziecka przez mojego biologicznego ojca.
Prośbę swoją motywytuje tym iż mój ojciec podczas odwiedzin jest agresywny w stosunku do mnie i jego zachowanie budzi obawy iż pogorszy to moje już i tak negatywne zachowanie,dodaje też i ojciec chce mnie bić podczas odwiedzin za moje zachowanie w placówce.
Osobiście nie pamiętam żadnych odwiedzin ojca w domu dziecka tak dobrze bym mógł stwierdzić ile jest prawdy w tym co napisano.
Mimo tej prośby widać sąd miał inne zdanie gdyż zgodę ojciec otrzymywał niemal zawsze kiedy tylko mnie potrzebował.
Druga ciekawsza notka to jest taka że jakaś kobieta bliżej mi nie znana z mało czytelnego nazwiska na dokumencie pisze do sądu że w jakiejś placówce już nie pamiętam czy w pogotowiu opiekuńczym czy też w domu dziecka bardzo tęsknię za mamą która wogóle mnie nie odwiedza i nie daje żadnego znaku nawet listownie.
Tęsknota ta ponoć jest tak wielka że na wskutek jej ja jako dziecko przestałem jeść posiłki co spowodowało iż bardzo schudłem.
Na odwrocie tego pisma jest napisane iż sąd nakazuje kuratorowi by on nakazał matce nawiązać kontak ze mną choćby listowny.
Czytając ów dokument w mojej głowie powstało pytanie czy to możliwe że kiedyś mogłem być aż takim dzieckiem który by pragną kontaktu fizycznego i emocjalnego z rodzicami?
Myśl ta wydaje mi się na dzień dzisiejszy wręcz niemożliwa bym kiedykolwiek mógł tak tęsknić za matką czy kimkolwiek innym.