Droga do domu

Jestem!
Wsiadam do windy jadę na 8 piętro idę pod drzwi nie wiem, czemu ale bardzo się boję czuje, że robie coś strasznego.
Na drzwiach wisi całkiem nieznane mi nazwisko, widać mieszka tam ktoś inny nieznany mi wcale, więc nawet nie pukam do drzwi.
Jak pisałem na tym piętrze mieszkali też inni członkowie mojej rodziny-brat mojej mamy i siostra jej z swoją rodziną, ale nie mam odwagi do nich pukać.
Czekałem tak na tym korytarzu czekając aż ktoś sam wyjdzie ktoś, kto mnie zna i ja znam go.
Po kilku godzinach czekania wysiada z windy jakiś mężczyzna na mój widok pyta się, co tu robie?
Patrzę się na niego przez chwilę próbując ułożyć sobie odpowiedź na pytanie, lecz problem polegał na tym, że ja go nie znałem nie wiedziałem, kim jest, po treści i sposobie pytania wnioskowałem, że on zna mnie.
W końcu zapytałem, kim pan jest? W odpowiedzi usłyszałem jego imię i stopień pokrewieństwa, okazało się, że to mój wujek a nawet więcej mój ojciec chrzestny-brat matki.
Pokazując mu przepustkę powiedziałem, że przyjechałem w odwiedziny do matki, ale ona już tu nie mieszka.
Owy wujek uświadomił mnie, że w 1989 roku dostali nowe większe mieszkanie podając jego adres bez skutecznie próbując mi wytłumaczyć jak tam trafić.
W końcu poprosiłem go by mnie zaprowadził tam, bo sam nie trafie-zgodził się.(Cała rozmowa odbywała się na korytarzu pod windą-rodzinna gościnność)